Με αφορμή την τελευταία του δουλειά ”Greeklish Babylon” αλλά και το επερχόμενο live για την παρουσίαση της ,στο Σταυρό του Νότου Plus , ο Παύλος Συνοδινός παρουσιάζει πτυχές του εαυτού του καθώς και τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες στον Dmtrs!!
1. Μικρές ελπίδες και τώρα Greeklish Babylon. Πώς νιώθει ένας δημιουργός όταν βλέπει τoυς δίσκους του να κυκλοφορούν;

            Το πιο σημαντικό όταν βλέπεις τις δουλειές σου να κυκλοφορούν είναι ότι σου φεύγει ένα βάρος και το άγχος ότι όλες οι προσπάθειες σου να καταγράψεις αυτό που σε τρώει δεν πήγαν χαμένες. Χαίρεσαι γιατί είναι σαν να βγάζεις μια φωτογραφία της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου που είσαι μαζί με τους συνεργάτες και πάνω από όλα φίλους.

     2. Δεύτερη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά φέτος με το «Greeklish Babylon». Πως αποφάσισες να αυτονομηθείς μουσικά;

     Ο βασικότερος λόγος πάντα είναι όταν έχεις φτιάξει πράγματα να μη θες να τα βλέπεις να μουλιάζουν στο ”συρτάρι” σου. Μια ολοκληρωμένη μουσική πρόταση σε ένα δίσκο ως και ένα live που θα σε εκφράζει είναι επίσης ένα κίνητρο.

 3. Πώς ξεκίνησε η αγάπη σου για την κιθάρα και πότε άρχισες να γράφεις τα πρώτα δικά σου τραγούδια;

 Κάποιος Hendrix και το Hey Joe θα φταίει για τη κιθάρα ίσως και ένα live από Gary Moore. Αλλά αυτή η ανάγκη για έκφραση και καταγραφή έρχεται με την εφηβεία που σου φταίνε όλα και γενικά δε ξέρεις από που σου έρχεται. Εκεί προσπαθείς μέσα στις στιγμές που κρατάει ένα τραγούδι να τα επεξηγήσεις και τα περιγράψεις όλα. Έτσι ξεκινάει μια συνήθεια που δεν κόβεται ποτέ.

4. Ο ήχος στο δεύτερο σιντι σου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «σκοτεινός». Τι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για αυτά τα κομμάτια;

Ποιός θα έμενε τελείως ανεπηρέαστος από τη ”σκοτεινιά” της εποχής που διανύουμε. Ναι στην Ελλάδα αλλά και όχι μόνο. Κάνει κρύο μέσα μας πολύ, και δυστυχώς όσο και αν μας μηδένισαν τις ζωές φταίμε εμείς πάνω απ όλα που τους το επιτρέψαμε. Επίσης αυτή η Ελλάδα μας εκτός από τον ήλιο, το μπλε και τον πολιτισμό της, έχει και πολύ σκοτάδι μέσα της. Στη θρησκεία, στον τοπικισμό, στα ταμπού της μέσα στις αναρίθμητες κλειστές κοινωνίες της.

 5. Υπάρχει κάποιο κομμάτι που ξεχωρίζεις από την τελευταία σου δουλειά;

Αυτό το ”Άιντε και ξέχασα με ανθρώπους να μιλώ” είναι μια πολύ όμορφη φωτογραφία φιλιών, παρεών, συνεργασιών, ταξιδιών και τόσο πλούσιων εμπειριών… Το ”Greeklish Babylon” όμως στο τέλος του δίσκου είναι αυτό που ξεχωρίζω.

6. Είναι δύσκολο να σχηματίσεις το δικό σου κοινό όταν γίνεσαι γνωστός μέσα από άλλους καλλιτέχνες;

Δεν ξέρω να απαντήσω σε αυτό. Ξέρω σίγουρα ότι είναι ένα ακόμα νόμισμα με δυο όψεις. Από τη μια έχεις ένα βήμα που είναι πολύ ισχυρό και δεν θα έβρισκες εύκολα ώστε να απευθυνθείς γρήγορα σε ένα μεγάλο κοινό, από την άλλη πάλι είναι πιθανό να βαλτώσεις εκεί και να μην φύγεις ποτέ από τις ”σκιές”. Πάντα είναι θέμα ισορροπιών. Έχω μεγάλη χαρά και περηφάνια που συμμετέχω στη παρέα του Γιάννη και των υπόλοιπων παιδιών και είναι σαν να λέμε τιμή μου. Όμως σε κάθε δική μου απόπειρα θα τολμούσα να καλέσω το ίδιο κοινό να ακούσει κάτι τελείως διαφορετικό, γιατί όταν κάνω μια τέτοια κίνηση, το όποιο κοινό θα ήθελα να με προσέξει για το δικό μου μουσικό χαρακτήρα.

7. Πόσο εύκολο είναι στην εποχή μας να είσαι νέος καλλιτέχνης και να θες να φτάσεις τη μουσική σου στον κόσμο;

 Και εύκολο και δύσκολο… Υπάρχει αναρχία αυτή τη στιγμή στη μουσική βιομηχανία και τις λειτουργίες της. Τώρα μπορείς και μόνος σου να φτάσεις στα αυτιά κάποιων ακροατών. Είναι εύκολο αλλά από την άλλη δύσκολο να ξεχωρίσεις μέσα στην υπερ πληθώρα των πληροφοριών. Σε αυτό πρόσθεσε και την οικονομική δυσκολία άρα και την πολιτισμική ανυπαρξία. Βεβαίως το ίντερνετ είναι ο καθοριστικός παράγοντας σε όλα αυτά. Προσωπικά προτιμώ την εποχή μας από το παρελθόν. Τώρα δεν είναι μονόδρομος οι μεγάλες δισκογραφικές και οι μεγάλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί. Τώρα όλες οι πόρτες είναι ανοιχτές και το μικρό θαύμα του καθενός πάντα πιθανό.

8. Με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι ένας νέος καλλιτέχνης μπορεί να επιβιώσει στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας με βάση τα νέα δεδομένα;

Τα πράγματα είναι απλά… Είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσεις από τη μουσική. Πρέπει να βάλεις κατά κανόνα πια χρήματα από την τσέπη σου να εκδόσεις κάπως ένα cd που ποτέ δε θα σου φέρει πίσω ούτε καν τα έξοδα. Άρα μιλάμε για κάτι σαν επένδυση στη πιθανότητα αν ακουστεί το cd να αρχίσεις να βιοπορίζεσαι απο live εμφανίσεις και πνευματικά δικαιώματα. Το ίντερνετ και εδώ μπορείς να το κάνεις σύμμαχο και να μοιραστεί η μουσική γρήγορα ελεύθερα καταρρίπτοντας  επιτέλους το μύθο της δισκογραφικής εταιρείας του σήμερα.

Ο Παύλος Συνοδινός είναι φανερό οτι έχει έρθει για να μείνει στα μουσικά δρώμενα της χώρας μας και θα μας παρουσιάσει τη Βαβυλωνία του  στις 7/2/2013 στον Σταυρό Του Νότου Plus.

Φωτογραφίες :Γιάννης Μαργετουσάκης , Γιάννης Ανθούλης