“…Κυρά Μονοβασιά μου, πέτρινο καράβι μου.
Χιλιάδες οι φλόκοι σου και τα πανιά σου.
Κι όλο ασάλευτη μένεις
να με αρμενίζεις μες στην οικουμένη…”
Μια ιστορική βραδιά έζησε η Μονεμβασία την Τετάρτη 23 Ιουλίου, καθώς, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 205 ετών από την απελευθέρωσή της, ο ιστορικός Βράχος φωταγωγήθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για την ανάδειξη και την προβολή του μοναδικού αυτού μνημείου.
«Ίσως επειδή αγαπούσα από τα παιδικά μου χρόνια τις πέτρες. Μου μιλούσανε οι πέτρες της Μονεμβάσιας. Ο ίδιος ο βράχος της Μονεμβάσιας. Ίσως επειδή αγαπούσα πάρα πολύ την αρχαία ελληνική γλυπτική. Καθόμουνα ώρες μπροστά στα αγάλματα…»
Η Μονεμβάσια, η «γενέθλια πόλη», καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τον Γ. Ρίτσο συνδιαμορφώνοντας μέσα από εικόνες, βιώματα και μνήμες την προσωπικότητά του, αλλά αποτελώντας ταυτόχρονα και βασική πηγή έμπνευσης της καλλιτεχνικής του έκφρασης.
Ο ποιητής έζησε στη Μονεμβάσια τα πρώτα παιδικά και μαθητικά του χρόνια, από τη γέννησή του το 1909 έως την μετακόμισή του το 1921 στο Γύθειο!
