Πως το έλεγε ο καλλιτέχνης. Σκηνές Ροκ. Ναι , αυτό ακριβώς.
Σκηνές ροκ στο ιστορικό Κύτταρο!

Είδαμε τον Δημήτρη Πουλικάκο και τους Γειά σου Τάκη στο Κύτταρο,
το Σάββατο 21/01/23

επιμέλεια άρθρου : Θάνος Τεγόπουλος
video : mousikesebeeries Youtube channel

Είχα να δω τον Πουλικάκο live πάνω από δεκαπέντε χρόνια και για να είμαι και ειλικρινής , είχα απορία σε ποια κατάσταση θα ήταν ο θείος Νώντας. Οποιαδήποτε λοιπόν σκέψη για την κατάσταση του, μιας και εχθές έσβησε και την τούρτα των 80 χρόνων φυσικά με ένα κωλοδάχτυλο αναμμένο, μου λύθηκε εξ αρχής μιας και τον πέτυχα στις πρώτες μπύρες έξω από το Κύτταρο καμία ώρα πριν αρχίσει η βραδιά. Τελικά πως είναι ο γέροντας παλούκιος θα ρωτήσει κάποιος.

Ένας απόλυτος έφηβος ροκάς,  ετών 80 που τραγούδαγε και έπαιζε κιθάρα για 4 συνεχόμενες ώρες σε μία σκηνή με 11 όργανα κάποια στιγμή και 5 ηλεκτρικές σε μία πανδιασία ροκ ήχων, που συχνά πυκνά ανέβαινε πότε η Τάνια, πότε ο Μητσιάς και στο τέλος ο Alex Κ. για να σχηματίσουν, ίσως την πιο μελωδική και οικεία νύχτα, μεταξύ σπουδαίων καλλιτεχνών, σε γνήσιο ροκ μέρος, από αμετανόητους ροκάδες όλων των ηλικιών. Βλέπεις είναι και αυτή η ενέργεια του Κυττάρου , που μπαίνεις μέσα και νιώθεις σαν να μπαίνεις στον δικό σου προσωπικό χώρο, γνωρίζοντας όλες τις γωνίες και γύρω γύρω οι αφίσες αυτές που είχες στο παιδικό σου δωμάτιο.

Είμαι τελείως άσχετος στο να παίζω μουσική. Δεν έμαθα ποτέ να παίζω κάποιο όργανο αλλά μου αρέσει πολύ να ακούω, οπότε ότι και να πω για τους Γεια σου Τάκη , θα είναι λίγο και θα εκτεθώ, αλλά τέτοια μπάνταρα δεν έχω ξαναδεί μπροστά μου. Η αρχή άνηκε στους Σπυριδούλα και η απουσία του Νίκου Σπυρόπουλου γινότανε όλο και πιο αισθητή στιγμή με τη στιγμή, μιας και όλοι είχαν να πουν μια ιστορία. Εχθές το βράδυ δεν ήταν ο Αγγελάκας στο Κύτταρο και θα ήθελα να το δω, μιας και ο Αγγελάκας είναι ο Αγγελάκας και για εμας τους 40+ σημαίνει πολλά, αλλά ήταν η μοναδική Τάνια Τσανακλίδου με τις δικές της ιστορίες, όπως πάντα.

Μας περιέγραψε στιγμές από το μακρινό 1975 που έπαιζαν μαζί με Πουλικάκο, Μητσιά , Κόχ κτλ στο «Θεμέλιο» και μας έδωσε μια μικρή γεύση για τη σχέση ετών που τους συνδέει.   Ήταν ο Μανώλης Μητσιάς με τη σπουδαία του φωνή που κατάλαβα πως τους δένει με τον Πουλικάκο μια βαθειά φιλία, παρόλο που ο Μητσιάς δεν είναι ροκάς, όπως χαρακτηριστικά είπε, «Θα με κάνεις ροκά τώρα στα γεράματα» και ήταν και ο Αλεξ από τους Last Drive που πραγματικά τα έσπασε επί σκηνής.

Ήταν μια βραδιά γιορτής του πατριάρχη του ελληνικού ροκ, της ελληνικής underground σκηνής, που δυστυχώς φτώχυνε απότομα και μας άφησε να παλεύουμε με τα θηρία. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα, μερικοί που κρατάνε ψηλά τη σημαία και έχουμε την αύρα του Παύλου, του Τζιμάκου, του Άσιμου και πολλών ακόμα, να μας οδηγεί σε δρόμους σωστούς. Βλέποντας τέσσερις ώρες αυτή τη σκηνή , θεώρησα τον εαυτό μου πολύ τυχερό που μπορώ και απολαμβάνω ζωντανά τέτοιους καλλιτέχνες που κάνουν αυτό που ακριβώς γουστάρουν χωρίς να τους ενδιαφέρουν τα λεφτά και ή τα views. Σημαντικό!

Αυτά τα λίγα. Τα καλύτερα τα άφησα για το τέλος όμως. Μετά από τις 2 sold out βραδιές, έρχεται και τρίτη όπως ανακοινώσανε από το μικρόφωνο, κάπου μετά τις 20 φλεβάρη αν θυμάμαι καλά, θα μάθουμε τι επόμενες μέρες ωστόσο.

Χρόνια πολλά θείε Νώντα, Γέροντα Παλούκιο, Πούλικα ή όπως θέλεις ο καθένας και να φανταστεί κανείς πως εγώ τον έμαθα σαν Αντρέα Χατζηγιώργη δικηγόρο στους «Αυθαίρετους»

Ευχαριστούμε και χρόνια πολλά