Χωρίς τίτλοΤο νέο τραγούδι του Λεωνίδα Μπαλάφα και το επίσημο βίντεο που κυκλοφόρησε πριν απο λίγες μέρες τράβηξε την προσοχή και όχι άδικα. Ένα τραγούδι που περιγράφει με το πιο ρεαλιστικό τρόπο τις δύσκολες και αδιανόητες μέρες που ζούμε. Το εξαιρετικό βίντεο διάρκειας περίπου 5 λεπτών εξελίσσεται σε έναν καφενέ στην Κρήτη με τους θαμώνες να γυρνούν την πλάτη τους σε όλους αυτούς του “σωτήρες” και να παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Γιατί το μόνο που μπορεί να μας σώσει είνια να σταθούμε στα δικά μας τα πόδια και να παλέψουμε με τις δικές μας δυνάμεις.

Εξαιρετικό βίντεο και εξαιρετικό τραγούδι. Υπάρχει ελπίδα.

Απο το επίσημο κανάλι του Λεωνίδα Μπαλάφα στο Youtube.

«Να σταθώ στα πόδια μου»
Στίχοι: Λεωνίδας Μπαλάφας.
Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας – Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης.
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης
Παραγωγή Indigo View 2015

http://www.leonidasbalafas.gr
https://www.facebook.com/leonidasbalafas

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Μιχάλης Καλκάνης – Κοντραμπάσο.
Κώστας Μερετάκης – Νταούλι.
Κώστας Γεράκης – Λαούτο.
Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης – Φωνή, Λύρα, Σφύριγμα.
Λεωνίδας Μπαλάφας – Φωνή, Ακουστική Κιθάρα, Ντέφι.
Ηχοληψία, Μίξη, Μάστερ – Χρήστος Παραπαγκίδης
Ενορχήστρωση: Όλοι μαζί.

Σκηνοθεσία – Θοδωρής Παπαδουλάκης
Διεύθυνση Παραγωγής – Δημήτρης Ξενάκης, Ιωάννα Δάβη
Διευθυντής Φωτογραφίας – Κώστας Νικολόπουλος
Οπερατέρ – Γιώργος Πανταζής
Ενδυματολόγος/Σκηνογράφος – Ξανθή Κόντου
Μοντάζ – Βαγγέλης Καλαϊτζής
Sound Design – Αναστάσης Εφεντάκης
Color Correction/After Effects – Μανόλης Κολοκοτρώνης
Βοηθός σκηνοθέτη – Ανδρονίκη Ελληνικάκη
Βοηθός Παραγωγής – Νίκος Τριανταφύλλου
Φροντιστής – Ηλίας Φιλιππάκης
Ηλεκτρολόγος – Κώστας Σταυρίδης

Cast:
Πρωταγωνιστές:
Στράτος Τσικουδάκης
Λεωνίδας Μπαλάφας
Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης.
Πολιτικοί:
Γιάννης Μανουσάκης
Δήμος Χαριτάκης
Γιώργος Κορτσαλιουδάκης.
Θαμώνες:
Γιώργος Γαλανός
Γιώργος Ξανθουδάκης
Νίκος Ποθητός
Γιάννης Σπηλιανάκης.
Καφετζής:
Γιάννης Γ. Πανηγυράκης.
Παιδί με λύρα:
Γρηγόρης Πολιτάκης.

Στίχοι:

Μοιάζω με βομβαρδισμένο τοπίο
με ένα στιχάκι που είναι μουτζουρωμένο
στης ζωής το τελευταίο θρανίο
και με πουλί ξενιτεμένο…

Έχω πείσμα και γερό το στομάχι
σαν τον Παύλο με την κάλπικη λύρα
την αγάπη που έχω δώσει δεν πήρα
έτσι το θέλησε η μοίρα….

Αΐντε να σταθώ στα πόδια μου
μετά από τόσα χτυπήματα
έχω ξεχάσει τα βήματα
μα δεν με παίρνει να πω δε μπορώ
πρέπει να μπω στο χορό…

Μες τον κόσμο μεγαλώνω τον άπονο
ποιος στ΄ αλήθεια παίρνει αυτό που του αξίζει
δεν το θέλω μα μου βγαίνει παράπονο
γιατί η ρόδα δε γυρίζει…