Από το πρώτο τραγούδι “Απόψε είμαι κοντά σου” του δίσκου μαγευτήκαμε και περιμέναμε μα ανυπομονησία ολόκληρη τη νέα δουλειά του Φοίβου Δεληβοριά. Το αποτέλεσμα ανατρεπτικό. Φυσικά δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από τον πάντα ανήσυχο Φοίβο. Πολύ κλισέ ατάκες για παρουσίαση νέου δίσκου νομίζω. Με απλά λόγια, το “ΑΝΙΜΕ” ήρθε για να μας ξυπνήσει από τον λήθαργο που έχουμε πέσει, ήρθε για να μας βάλει για τα καλά στο μυαλό, πως η διαφορετικότητα, δεν είναι αρρώστια αλλά είναι η δική μας καθημερινότητα , είναι η αλήθεια του καθενός. Ήρθε για να μας κάνει να ξαναδούμε λίγο τις ανθρώπινες σχέσεις και να μας υπενθυμίσει, πως ο κόσμος αλλάζει συνεχώς!
Το τραγούδι  “Κάποια Παιδάκια”  είναι ότι πιο αληθινό έχεις ακούσει τα τελευταία χρόνια και το τραγούδι αφιερωμένο στην Ελένη Τοπαλούδη και σε κάθε Ελένη είναι οι μαχαιριές που μπαίνουν στην καρδιά σου και οι γροθιές στο στομάχι σου!
Δέκα νέα τραγούδια, μερικά λίγο γνωστά ήδη, άλλα πρώτα ακούσματα. Δέκα μελωδικά τραγούδια με σπουδαίους, ρεαλιστικούς στίχους !
Αυτά. Τα τραγούδια του Φοίβου θέλουν ανάγνωση. Θα συνεχίζω να τα ακούω! Έγραψε κάποιος ένα σχόλιο, πως οι στίχοι του δίσκου είναι οι πιο ώριμοι που έχει γράψει ποτέ ο Φοίβος. ίσως να είναι έτσι. Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι αληθινοί, όπως είναι και όλη η πορεία του Φοίβου στο ελληνικό τραγούδι!
Γράφει ο Θάνος Τεγόπουλος

Ο ίδιος ο Φοίβος γράφει…
“…Το ΑΝΙΜΕ είναι εδώ.
Ο 8ος δίσκος μου.
10 τραγούδια που ήρθαν ανάμεσα ‘18 και ‘21 , με την ψυχή ταραγμένη , μειλίχια ή σε έκσταση .
Ο έρωτας και το σκρολάρισμα, η κοινωνία και μια φάτσα στο προφίλ, η βία και το δόσιμο, ο πόλεμος των θρόνων και ένα μικρό παιδί είναι μερικά απ’τα παράθυρά του.
Ο ήχος -ευτυχής συνύπαρξη της μπάντας μου και του ποιητή-παραγωγού Βασίλη Ντοκάκη- αιχμαλωτίστηκε στα παλιά στούντιο της Φίνος Φιλμ και σε ένα μικρό στουντιάκι πλάι στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, έχει δηλ. αρκετές ψυχές με το μέρος του.
Ο τίτλος είναι αυτό που είναι- γράφεται στα ελληνικά και στα λατινικά με τα ίδια γράμματα και ακουμπάει με διάφορους τρόπους την εμψύχωση.
Πέραν της καλλιτεχνικής μου οικογένειας ( Σωτήρης Ντούβας, Κωστής Χριστοδούλου, Κώστας Παντέλης, Yoel Soto και Νεφέλη Φασούλη) καθώς και του τρομερού παιδιού Βασίλη Ντοκάκη συμμετέχουν και δίνονται πολύτιμα ο εξ αγχιστείας αδελφός μου Φώτης Σιώτας και οι σπουδαίοι Θοδωρής Ρέλλος , Δημήτρης Σιάμπος, Τζιμ Σταρίδας και Δημήτρης Κούρτης.
Η Inner Ear τον κυκλοφορεί δένοντάς τον στο κατάρτι με τον «Αόρατο Άνθρωπο» και την «Καλλιθέα».
Πλοηγοί στα decks ο Νίκος Κόλλιας και ο Βασίλης Ντοκάκης, ψυχοπομπός ο Δημήτρης Μακρής και αδελφός σκηνοθέτης ο The Boy. Το artwork είναι του νέου φίλου Γιώργου Παπαδάκη. Θερμά ευχαριστώ αξίζουν επίσης στον Γιάννη Πετρόλια και στην ωραία του συνοδοιπορία όλο αυτό το διάστημα.
Από σήμερα φεύγει απ’όλα αυτά τα χέρια και γίνεται ένα με τον πορφυρό ουρανό. Ξεκινήστε να το ακούτε απ’τις πλατφόρμες ή στη φυσική μορφή του κι εγώ από αύριο θα δίνω εδώ ένα κείμενο για κάθε του τραγούδι.
Αγαπημένη μου, θα ‘σαι για πάντα
Ενθρονισμένη σ’ αυτή τη μπαλάντα
Θα ‘σαι ολόκληρη τα άπαντά μου
Μ’ όποιον και να ‘σαι θα είσαι δικιά μου
Καλή μας Έξοδο